Sa tuwing

sasapit panahong ito. mga

nananalig nagninilay, luluhod sa poon.

isang bagay lang hindi ko mapagtanto: Kung

bakit bilog ang buwan tuwing Biyernes Santo? Kung

magbabalik-tanaw, karimla'y bumalot sa mapanising mundo.

Kabayara'y takot sa pagpanaw Niya. Gabi ng lagim biglang umusbong.

paggunaw ng mundo dagling bumangon.  Kung bakit kailangan pang sumirit

ng maraming dugo? Ibaon ang pako sa inosenteng palad sa krus ng kalbaryo?

Kung bakit kailangan pang ialay ang buhay Niya, maisalba lang tayo sa ating pagkakasala?

Namulat ako sa isang paniniwalang tuwing kabilugan ng buwan lilitaw masasamang

elemento. Mga nakakapanindig-balahibo ang maghahari sa mundo.  Maraming

Biyernes Santo na sa akin ay dumaan.  Sa aking silid kung sa'n ako'y

nagdarasal.  Mapapatingin sa kalangitan mula sa durungawan.

Kagyat papasok sa aking isipan—kung bakit bilog ang

Buwan tuwing Biyernes Santo? Marahil tanda ito

kung gaano kahirap ang pagpanaw